موسسه اسلامي زنان ايران

سازمان جهانی بهداشت سالانه بیش از یک میلیون نوجوان 19-13ساله از خانه فرار می‌کنند که از این تعداد 74درصد دختر و 26درصد پسر هستند مسئله فرار از خانه در بین دختران ایرانی در سالهای اخیر افزایش چشمگیر یافته است بر اساس گزارش نیروی انتظامی کشور سالانه 60000 دختر از خانه فرار می‌کنند که دامنه سنی آنان بین 18-15 سال می‌باشد بر اساس همین گزارش 75درصد افراد فراری را دختران تشکیل می‌دهند. نوجوانانی که از خانه فرار می‌کنند وارد چرخه زندگی خیابانی می‌شوند و خطرات زیادی آنان را تهدید می‌کند.

هوش هیجانی (EQ) حوزه‌ای نسبتاً جدید و رو به رشد در علوم رفتاری است در بررسی رفتارهای مشکل‌آفرین کودکان و نوجوانان بین هوش هیجانی و مشکلات درون‌ریز و برون‌ریز رابطه معنا‌داری دریافتند.

به منظور اجرای پژوهش 4نفره از کارشناسان زن مشاور انتخاب شده و پس از برقراری ارتباط با دختران پس از هماهنگی با مراکز سازمان بهزیستی و مدارس منتخب شهر تهران پرسش نامه‌ها را تکمیل نمودند و نتایج را مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار دادند. مقایسه سنی دختران فراری و گروه کنترل نشان داد که میانگین سن ختران فراری 1/17 و دختران عادی 6/16 سال بود 45درصد دختران فراری دارای سابقه فرار از خانه بودند. 7/16 از دختران دارای سابقه فرار اولین بار در سن 13سالگی و 9/38 در سن 14سالگی و 2/22 در سن 15سالگی 1/11 درصد در 16سالگی و 1/11 در سن 17 سالگی اولین بار از خانه فرار کرده بودند.

مقایسه تحصیلی والدین دختران فراری و گروه کنترل نشان داد که سطح تحصیلات پدر و مادر دختران فراری و گروه کنترل تفاوت معناداری وجود دارد.

25درصد پدران فراری بیکار بودند در حالیکه 7درصد از پدران عادی بیکار بودند. بر اساس یافته‌های پژوهش بیش از 75درصد دختران فراری از رابطه خود با پدرانشان ناراضی و 64درصد دختران فراری از رابطه خود با مادرشان ناراضی بودند در حالیکه  در مورد دختران عادی 40درصد از پدران ناراضی و 16درصد از مادران ناراضی بودند.

85درصد دختران فراری توسط اعضای خانواده خود مورد آزار و اذیت جسمی قرار گرفته‌اند در مورد دختران عادی 26درصد بود 44درصد دختران فراری مورد سوءاستفاده جنسی توسط اعضای خانواده قرار گرفته‌اند.

6/17 توسط پدر و 2/41 توسط برادر و 2/41 درصد توسط سایر افراد مورد سو استفاده جنسی قرار گرفته‌اند. 73درصد دختران فراری اظهار نموده‌اند که خانواده‌هایشان به نیازهای عاطفی آنها کمتر توجه می‌کنند.